Vorming & Toerusting

BACH EN ZIJN VERBORGEN BOODSCHAPPEN

"Omdat we niet kunnen krijgen wie we graag willen hebben, moeten we genoegen nemen met deze tweederangs figuur." Dat staat er in de boeken bij de benoeming van Bach in Leipzig. Deze belangrijke componist uit de westerse klassieke muziek en zeker de belangrijkste voor de kerkmuziek kreeg weinig waardering tijdens zijn leven. Pas bijna een eeuw na zijn dood is er een heruitvoering van de Mattheus Passion. In de klassieke kunst is er de gewoonte om boodschappen mee te geven aan een kunstwerk. Een aureool en een sleutel geven bijvoorbeeld aan dat het om de apostel Petrus gaat. Rond 1600 komen die signalen ook voor in de muziek. Verwijzingen naar Bijbelteksten, getallen met een betekenis. Bach heeft er nooit iets over gezegd of geschreven, het zou hem zijn baan hebben gekost. De verwijzingen komen te vaak voor om van toeval te kunnen spreken. Bach en zijn tijdgenoten leefden met de dood. Zijn moeder sterft wanneer hij 9 jaar is, een jaar later verliest hij zijn vader. Wanneer hij in 1720 35 jaar oud is en terugkomt van een reis met zijn werkgever, is zijn vrouw overleden en begraven. Drie van hun kinderen waren toen al gestorven. De Bachkenner Thoene ontdekte dat in de Chaconne voor vioolsolo die hij vlak na de dood van zijn vrouw schrijft, veel verwijzingen zijn te vinden naar liederen die gaan over geboorte, lijden, sterven en opstanding. Bij deze drie aspecten staan we stil onder leiding van de heer Henk Lyklema.

Henk Lyklema (1945) was werkzaam als adjunct-directeur in het basisonderwijs. Hij begeleidde instrumentale en vocale solisten en dirigeerde ad-hoc koren. Hij gaf lezingen over muziek o.a. voor de European Piano Teachers Association. Sinds hij met de VUT is, maakt hij volop gebruik van zijn opleidingen op het gebied van muziek. Vooral begeleidingen en lezingen. Hij is kantor-organist in Lekkum en kantor-pianist van de Adelaarkerk in Leeuwarden. Ook is hij als koorrepetitor verbonden aan de operaklas van de muziekschool in Drachten.